สมัยที่ “โต ติงต๊อง” เป็นเด็กประถมหัวโปก ตอนนั้นหน้าไปรษณีย์กลาง (บางรัก) มีตลาดนัดสแตมป์ทุกวันเสาร์และด้วยเหตุผลบางประการ “โต ติงต๊อง” จึงถูกที่บ้านพาไปเดินเล่นแถวนั้นทุกสัปดาห์ และในที่สุดเริ่มสะสมสแตมป์โดยไม่ได้รู้สึกรักหรือชอบเป็นเวลา 1 ปีแล้วปล่อยขึ้นหิ้งทิ้งมาจนถึงปัจจุบัน เมื่อลองเปิดออกมาดูอีกครั้งรู้สึกได้ถึงความทรงจำวัยเด็กที่แม้จะไม่ได้ชอบสแตมป์เท่าไหร่นัก แต่รู้สึกดีไม่น้อยที่ได้ไปต่อคิวรอซื้อสแตมป์ Limited อยู่หลายครั้งและภูมิใจที่งานอดิเรกนี้งอกเงยด้วยความพยายามของตัวเอง
ลองจินตนาการดูว่าถ้างานอดิเรกเกิดขึ้นจากความชอบหรือความสนใจส่วนตัวดูสิ มันจะให้ความทรงจำที่ดีและความภูมิใจมากขนาดไหน และถ้าชีวิตประจำวันมีแต่ความน่าเบื่อไม่มีความสุขงานอดิเรกจะช่วยทำให้เราใจชื้นมีความสุขขึ้นได้อย่างแน่นอนจ้าาา
